Voortgang Fasen
Onderzoek behandelpopulatie (fase 4)
Er is op dit moment een onduidelijk beeld wat betreft de hoeveelheid mensen met een handicap. Hiermee bedoelen we zowel de kwantiteit als kwaliteit van de handicaps. De vraag is dus hoeveel mensen kampen in de directe omgeving met een handicap en welke aandoeningen hebben ze. Er zal wat dat betreft gecategoriseerd worden.
Ook wordt er getracht een beeld te schetsen op sociaal-culturele bases. Welke impact heeft het hebben van een handicap op een individu, in zijn directe sociale omgeving. Momenteel zijn er incidentele voorvallen waarbij kinderen worden gevonden die jarenlang zijn verwaarloosd en verborgen zijn gehouden. Dit met desastreuze gevolgen voor het kind en de ontwikkeling ervan.
Om dit in kaart te brengen moet er een geografisch raamwerk gemaakt worden in de directe omgeving van Iringa. Vervolgens zullen wijken en dorpen bezocht worden en wordt er contact gelegd met vertegenwoordigers van dorp. Een aantal basale gegevens worden ingewonnen zoals: aantal inwoners, aantal gehandicapten, om welke aandoeningen gaat het en de leefsituatie van de betreffende.
Leefsituatie van de betreffende houdt in:
- wordt de persoon verzorgd door naasten
- wordt de persoon geaccepteerd door naasten
- heeft de persoon een maatschappelijke/sociale rol
- wat kan een toekomstperspectief in brede zin zijn
Vervolgens zal er een inschatting gemaakt worden of het mogelijk en zinvol is dat de mensen naar de fysiotherapie-unit komen of dat er een behandeling aan huis wenselijk is.
Het voorkomen van handicaps in derde wereld landen, waaronder Tanzania, wordt geschat op 10% (World Health Organisation). Dat betekent dat het aantal, dat direct te maken heeft met de handicap (familie) naar de 50% gaat.
Onderzoek naar medische capaciteit in het district Iringa en bespreken van samenwerkingsverbanden (fase 5)
Overheidsziekenhuis.
Op maandag en vrijdag bestaat er de mogelijkheid om met patiënten naar het overheidsziekenhuis te gaan voor verder onderzoek. Onderzoek kan bestaan uit klinisch onderzoek door een chirurg en aanvullend onderzoek zoals röntgenfoto’s en bloed- en ontlastingsonderzoek. Chirurgisch kan er daardoor snel ingegrepen worden, indien noodzakelijk.
Bezoek werkplaats Mgongo:
In het dorp Mgongo bevindt zich een trainingscentrum om jonge mensen een kans te geven om scholing te krijgen. Het is opgezet door missionarissen en het wordt gesponsord vanuit het buitenland. Er wordt in diverse vakken les gegeven, o.a. in houtbewerking, metaalbewerking en schoenmakerij. Er is sinds een jaar begonnen met het vervaardigen van hulpmiddelen voor gehandicapten. Zo worden er nu korsetten gemaakt, aangepast schoeisel, krukken, looprekken, metalen braces en beugels. Men staat daar volledig open voor nieuwe ideeën dus misschien kunnen we het assortiment uitbreiden met aangepaste stoelen en statafels en eventueel zelfs fietsrolstoelen. Het belangrijkste is dat ze bereid zijn mee te denken en bovenal geen winstgevende onderneming zijn, wat de kosten te overzien houdt.
Er zijn nachtspalken ontwikkeld ter bestrijding van contracturen. De eerste prototypen zijn gemaakt en worden getest. Het is de bedoeling dat er verschillende maten gemaakt zullen worden voor gewrichten als elleboog, pols en knie.
Interne werkplaats:
Vanwege een betere efficiëntie en de mogelijke wensen direct af te stemmen zijn we een interne werkplaats begonnen. Er worden nu hoekstoeltjes en statafels gemaakt van hout en er kunnen hoekstoeltjes gemaakt worden van karton. Er zullen hierna ook stoelen gemaakt worden met een tafelblad voor de wat oudere kinderen.
Werkplaats Don Bosco:
Bij deze werkplaats kunnen stoelen, statafels en diverse andere artikelen van hout gemaakt worden. Echter het nadeel is dat dit wat duurder is en langer duurt. Maar deze werkplaats kan perfect dienen als back-up.
CCBRT Dar es Salaam:
Dit revalidatiecentrum met aangebouwde orthopedische werkplaats is het meest geavanceerde van het land. Hier kunnen we patiënten naar doorverwijzen indien onze hulpmiddelen niet voldoende steun zullen geven. Te denken valt aan bijvoorbeeld prothesen en beugels van zwaardere kwaliteit. Deze werkplaats heeft de beschikking over het maken van mallen van polipropyleen en dit is tevens de enige werkplaats in het land die deze mallen kan vervaardigen.
Het grote nadeel van de CCBRT werkplaats is dat de reisafstand groot is en patiënten daardoor soms weken weg zijn. Daardoor komen er naast de hoge kosten van prothesen of beugels ook accommodatie- en leefkosten bij.
Bugonjwe prothesewerkplaats:
Tot op heden is er geen informatie over deze werkplaats en het functioneren daarvan. Dit wordt momenteel onderzocht.
Uitwerking onderzoeksprogramma’s en behandelrichtlijnen gericht op behandelpopulatie (fase 6).
De behandelpopulatie bestaat uit kinderen van 0-7 jaar met lichamelijke ontwikkelingsachterstand of handicaps.
De reden van deze afbakening is tweeërlei. De eerste reden is dat de afdeling fysiotherapie een te geringe capaciteit heeft om alle mensen te kunnen ontvangen en zich daarom concentreert op kinderen. De tweede reden is dat de Tanzaniaanse fysiotherapeut momenteel niet beschikt over voldoende kennis om een grotere en diverse behandelpopulatie aan te gaan. De kennis omtrent het verlenen van therapie bij de gekozen behandelpopulatie achten wij nu van voldoende kwaliteit binnen de Afrikaanse context om zelfstandig voort te kunnen zetten.
Naast het behandelen van kinderen kan de fysiotherapeut ook zorgdragen voor het verlenen van massages bij de ‘expat community’. Met het verlenen van de massages kan het inkomen van de fysiotherapeut weer terugverdiend worden en zelfs wat bijdragen aan de fysiotherapiekas om daarvan weer stoeltjes e.d. te kunnen maken.
Onderzoeksprogramma’s zijn gericht op kinderen en met name op het analyseren van ontwikkelingsstoornissen. Dit gebeurt aan de hand van onderzoeksformulieren waarop alle motorfuncties getekend zijn. Op het formulier valt indien correct ingevuld direct te zien op welk niveau de problemen zich voordoen en dus waar de therapie zich op zal richten.
Het administratief systeem (fase7)
Dit houdt in het kort in; Het administratief systeem is alles wat zich op papier bevindt en wat maar enigszins betrekking heeft op het fysiotherapeutisch zorgproces.
Promotie materiaal:
Informatieve folders, posters en bekendmaking via de kerk en moskee zijn ontwikkeld om bekendheid te krijgen in de stad Iringa. Fysiotherapie is vrijwel een nieuw begrip dus er is gekozen voor een beschrijvende definitie van de fysiotherapeutische zorg. De folders worden uitgedeeld na de kerkdiensten en de posters hangen verspreid door de stad.
Registratieformulier (patiëntenregistratie):
Dit formulier is bedoeld om de patiëntenstroom te registreren. De naam, diagnose, waar ze wonen en hoe van ze ons gehoord hebben worden geregistreerd. Op deze wijze krijgen we een duidelijk beeld over de behandelpopulatie. Wat zijn de meest voorkomende aandoeningen, waar zijn de patiënten gelokaliseerd en op welke wijze komt de informatie over ons bestaan aan bij de patiënt.
Intake- en behandelformulieren:
Eén formulier specifiek voor onderzoek en één specifiek voor de behandeling zijn ontwikkeld.
Hulpmiddelen formulier:
Met deze formulieren kunnen opdrachten gegeven worden om (hoek)stoeltjes, stattafels en looprekken te laten maken in de interne werkplaats. De maten worden hierop ingevuld om zo een op maat gemaakt hulpmiddel te verkrijgen.
Er zijn ook formulieren om, op maat gemaakte schoenen (met of zonder enkel/voet-orthese), polsbraces, elleboogbraces en kniebraces te bestellen bij de Mgongo werkplaats.
Voortgangsrapportage Outreach programma:
Er is een start gemaakt met een outreach-programma in het dorp Ismani, ruim een uur rijden van Iringa. Er is een formulier ontwikkeld waarop de activiteiten worden bijgehouden en de gemaakte afspraken met de dorpsbewoners genoteerd worden. Zo houdt en verkrijg je een duidelijk beeld van de gedane activiteiten en de gemaakte afspraken.
Evaluatieformulier fysieke ontwikkeling kind:
Dit formulier is verkregen vanuit het boek; ‘Disabled Village Children’. Het is een goed formulier om op simpele wijze de verschillende fases van de fysieke ontwikkeling van het kind bij te houden. Alles is getekend en je kunt in één oogopslag zien wat het huidige niveau is en welke gemiddelde leeftijd bij dat niveau hoort. Zo wordt een achterstand van het kind in zijn/haar ontwikkeling meteen zichtbaar.
Registratielijst benodigde hulpmiddelen:
Veel patiënten zijn gebaat met hulpmiddelen. Om overzicht te houden op wie wat nodig heeft, is er een lijst met wat er nodig is en met welke instelling daarover contact moet worden opgenomen.
Het uitvoeren van revalidatietrajecten (fase8)
Alle fases overlappen elkaar sterk. Door in een vroeg stadium revalidatieprogramma’s uit te voeren kom je er achter wat je nodig hebt om deze programma’s te optimaliseren.
De benodigdheden lopen sterk uiteen: van het hebben van een geschikte ruimte met de juiste apparatuur, tot de juiste documentatie en medische expertise bij andere instellingen. Ook samenwerking met de interne en externe werkplaatsen neemt een belangrijke plaats in binnen het programma. Het vroege uitvoeren van revalidatieprogramma’s dwingt je tot het zoeken van oplossingen in het vinden van de juiste benodigdheden. Een optimale afstemming vindt al snel plaats tussen de diverse facetten van het zorgprogramma.
Door nauwe samenwerking met onze locale collega zien we waar er nog wat scholing of advies nodig is. We trachten altijd samen tot oplossingen te komen. Zij moet het gevoel krijgen dat zij uiteindelijk de eindverantwoordelijke gaat worden. Ook kunnen wij door deze nauwe samenwerking een idee krijgen van de algehele kwaliteit en zullen op deze manier ook aanbevelingen en advies kunnen geven op langer termijn.
Verfijnen van processen, communicatie, en samenwerking met overige (medische) disciplines (fase9).
Deze fase is onlosmakelijk verbonden met de vorige fase. Wat hierboven al beschreven stond is door in een vroeg stadium aan te vangen met revalidatie programma’s, zie je waar de zwakke en de sterke kanten zitten binnen het programma. Dit is een continu bijsturingproces op diverse gebieden. Door veel samen te werken met medische disciplines maar ook de interne en externe werkplaatsen zoek je naar de efficiëntste manier van communicatie. Je tracht de lijnen zo kort en direct mogelijk te maken. Iedereen die een rol speelt in het revalidatieproces is uitgenodigd om ook de fysiotherapie-unit te zien. De drempel om consultatie te vragen bij andere medische disciplines is zeer laag te noemen. Momenteel is er een Engelse kinderarts voor langere tijd in Iringa waarmee regelmatig samen naar patiënten wordt gekeken. Maandag en vrijdag is het inloopspreekuur bij de orthopedisch chirurg, en ook hier staat samen tot oplossingen komen centraal.
<<Terug
|
